Tam Gözlerimi Açarken

Afişi büyütmek için üzerine tıklayınız
Afişi büyütmek için üzerine tıklayınız

Fransa-Tunus -Belçika, 205, renkli, 102’, DCP

Özgün Dili: Fransızca

Altyazı: Türkçe-İngilizce

Yönetmen: Leyla Bouzid

Senaryo: Leyla Bouzid, Marie-Sophie Chambon

Görüntü Yönetmeni: Sêbastien Geopfert

Kurgu: Lilian Corbeille

Yapımcılar: Sandra DaFonseca, Imed Marzouk

Oyuncular: Baya Medhaffer, Ghalia Benali, Montassar Ayari, Aymen Omrani

Yıl 2010, Yasemin Devrimi’nden hemen önce, yer Tunus… Kıvırcık saçları, taptaze yüzü ve elinde mikrofonuyla kendi dünyasını keşfe çıkan, 18 yaşındaki genç ve tutkulu bir kız, nam-ıdiğer Farah… Leyla Bouzid, hepimizin, hem kadın olarak toplumda hem de cinsiyet farkı gözetmeksizin kısıtlanan hayatlarımızda deneyimlediğimiz baskıları, işte bu taptaze ve kararlı kızın gözünden, tüm çıplaklığı ve dokunaklı gerçekliğiyle yansıtıyor. Bu anlamda Bouzid’in ilk filmi As I Open My Eyes, yalnızca hayatın acımasızlığıyla yüzleşen Farah’ın değil, her alandaki sosyal otoriter baskıya uğramış öz-sansür kurbanlarının gözünü açacak nitelikte.

Liseden başarıyla mezun olan Farah (Baya Medhaffer), müzikoloji okumak ister ve üniversite tercih listesini buna göre oluşturur. Bir zamanlar kendi gibi özgür bir ruha sahip olan annesi Hayet (Ghalia Benali) tarafından da bu kararı desteklenmektedir. Fakat ülke şartları ve gelenekler daha önce Hayet’in olduğu gibi şimdi de kendisinin yoluna duvarlar örecektir. Üstelik Farah’ın tutkusu olan, sevgilisiyle birlikte yer aldıkları müzik grubunun çalışmaları, önlerindeki bu duvarı daha da büyütmektedir. Farah, grubun cüretkâr ve devleti eleştiren sözlü şarkılarına, kendi özgüven ve cesaretini de katarak kısa sürede baskıcı devletin dikkatini çeker. Polis ise, bu asi ve sözüm ona bölücü grubun çekincesiz solistini, daha fazla faaliyette bulunmadan gözaltına alarak sorgulamaya karar verir. Bu gözaltı macerası Farah’ın otoriter baskının ciddiyetini kavramasına sebep olur. Leyla Bouzid ilk filminde, kendi hayat hikayesine güçlü göndermeler yapıyor ve Ben Ali diktatörlüğü sırasında arkadaşlarıyla beraber kurdukları sinema kulübü nedeniyle yaşadığı zorlukları, hiçbir duygusal geçişi atlamadan izleyiciyle buluşturuyor. Bu gerçekçilik, Baya Medhaffer’in samimi performansı, Khyam Allami’nin müzikleri, Ghassen Amami’nin devrimci şarkı sözleri ve Leyla Bouzid’in detaycılığıyla birleştiğindeyse, her izleyicinin kendinden bir şeyler bulabileceği çok güçlü bir yapım ortaya koyuyor.